Περνάγαμε ωραία
μ' εκείνη την παρέα
τα γέλια μας χαλούσαν τις βραδιές
και στρίβαμε τσιγάρα
σαν καραβιού φουγάρα
και μοιάζαν οι καπνοί μας προσευχές
Ουσίες, ουσίες κι οινοπνεύματα
κι άρχισαν να ξεντύνονται *
μες στο μυαλό τα πνεύματα
Τα χρόνια τα μοιραία
τα φάγαμε παρέα
απάνω σε κρεβάτια κι αγκαλιές
κι αυτό που τώρα ζούμε
σαν άρωμα να πούμε
που βγάζουν δυο χιλιάδες πασχαλιές...
Αντί καλωσορίσματος, θυμηθείτε τους στίχους του αγαπημένου τραγουδιού:
* Με σεβασμό στον κ. Λάκη Λαζόπουλο (και τους εμπνευστές του τραγουδιού), πήραμε το θάρρος να το παραφράσουμε όπου χρειάστηκε, (αντικαθιστώντας το "ξεντύνονται" με το "ξεχύνονται"), για λόγους...αφθονίας και καλοπέρασης!